خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲
باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می نرهانی مرا ز من، من چکنمسیر آمدهام ز جان و تن، من چکنم
۲
من میخواهم که راه یابم سوی توتو ره ندهی به خویشتن من چکنم
صفحهٔ ۱ از ۱