خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۰
باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چند روی بیهده از هر سوییتا کی گویی گزاف از هر رویی
۲
گر هر دو جهان چو زلف در هم فتدتحکم ازلی زان بنگردد مویی
صفحهٔ ۱ از ۱