خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲
باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر مرد رهی،رَخْت به دریا اندازسربار، برو، بر سرِ غوغا انداز
۲
با رنج وبلا و محنت امروز بسازناز و طرب و عیش به فردا انداز
صفحهٔ ۱ از ۱