خلوتی با عطار
شمارهٔ ۷
باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دانی تو که هر که زادناچار بمردبه از چو من و چون ز تو بسیار بمرد
۲
هر روز بمیر صد ره وزنده بباشکاسان نبود ترا به یکبار بمرد
صفحهٔ ۱ از ۱