خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۱
باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر روز ز دل بر سرِ آتش میباشخاکِ کفِ پای خلقِ سرکش میباش
۲
هر شب ز جگر نواله درهم میپیچدرخون میزن نواله و خوش میباش
صفحهٔ ۱ از ۱