خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۶
باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش از من و تو پیر و جوانی بودستاندوهگنی و شادمانی بودست
۲
جرعه مفکن بر دهن خاک که خاکخاک دهنی چو نقل دانی بودست
صفحهٔ ۱ از ۱