خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳۷
باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دی خاک همی نمود با من تندیمیگفت که زیر قدمم افکندی
۲
من همچو تو بودهام، تو خوش بیخبریزودا که تو نیز این کمر بربندی
صفحهٔ ۱ از ۱