خلوتی با عطار
شمارهٔ ۸
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میگریم ازان مهوشم و میگریمشکّر چو لبش میچشم و میگریم
۲
خاکی که بدو رسید روزی قدمشدر دیدهٔ خود میکشم و میگریم
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان