خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۸
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون گریهٔ من ابر بهاری نبودچون نالهٔ من ناله بزاری نبود
۲
چون من زغم مرگ تو ای یار عزیزدر شهر به صد هزار خواری نبود
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان