خلوتی با عطار
شمارهٔ ۳
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چیز تو را همی جمالی دگر استدر هر ورقِ حُسن تو حالی دگر است
۲
هرناقص را از تو کمالی دگر استمر عاشق را از تو وصالی دگر است
صفحهٔ ۱ از ۱