خلوتی با عطار
شمارهٔ ۴
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این بادیهٔ تو را سری پیدا نهپختن طمعِ وصل تو جز سودا نه
۲
جان عاشقِ تو، ولیک جان اینجا نهتو در دلِ ما ولیک دل با ما نه
صفحهٔ ۱ از ۱