خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۷
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زین پیش دلم بستهٔ پندار آمدپنداشت که فتوی دِه اسرار آمد
۲
و امروز که دیدهای بدیدار آمدکارم همه پشتِ دست و دیوار آمد
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن