خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۲
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل غم جان محنت اندیش ببینسرگشتگی خواجه و درویش ببین
۲
یک ذره چو استغناء او نتوان دیدبی قدری و کم کاستی خویش ببین
صفحهٔ ۱ از ۱
باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن