خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲
باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اول بنگر به جانِ چون برقِ همهو آخر به میان خاک و خون غرقِ همه
۲
میمیراند به زاری و میگوید:چون ما هستیم خاک بر فرقِ همه!
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق