خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۰
باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون هیچ کسی ندیدهام در خوردشپیوسته نشستهام دلی پر دردش
۲
ناگاه چو برق بگذرد بر درِ منچندان بناستد که ببینم گردش
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سیام: در فراغت نمودن از معشوق