خلوتی با عطار
شمارهٔ ۱۴
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گم شده درحسنِ تو هر دیدهوریگوئی که ز حسنِ خود نداری خبری
۲
خلقی به نظارهٔ تو میبینم مستتو از چه نظاره میکنی در دگری
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق