خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۷
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق رخ تو که کیمیای خطرستاز یک جو او دو کون زیر و زبرست
۲
چون سرپیچم از تو چو هر روز مراهمچون رخ تو، عشق رخت، تازهترست
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق