خلوتی با عطار
شمارهٔ ۲۹
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کوثر که لبِ ترا ندیم افتادهستسر بر خطِ سبزِ تومقیم افتادهست
۲
آفاق ز روی تست روشن همه روزخورشید بهانهای عظیم افتادهست
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق