خلوتی با عطار
شمارهٔ ۷۳
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پردهٔ دل پرده نوازت بودهجان هم نَفَسِ پردهٔ رازت بوده
۲
من چون سرِ زلفِ تو به خاک افتادهدست آویزم زلفِ درازت بوده
صفحهٔ ۱ از ۱
باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق