خلوتی با عطار
شمارهٔ ۸
باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمع آمد و گفت: از تنِ سرکشِ خویشسر میبینم فکنده در مفرشِ خویش
۲
هرچند که در مشمّعم پیچیدههم غرقه شوم در آب از آتشِ خویش
صفحهٔ ۱ از ۱
باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع