خلوتی با عطار
بخش ۶ - الحكایة و التمثیل
بخش بیست و دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بود صاحب عزلتی در گوشه‌ایاز جهان نه زادی و نه توشه‌ای
۲
بر توکل روز و شب بنشسته بودرشتهٔ دل در قناعت بسته بود
۳
چون نمی‌پیچید هیچ از راه حقبود گستاخیش با درگاه حق
۴
گرسنه از ره رسیدندش دو کسواو نداشت از دخل و خرج الا نفس
صفحهٔ ۱ از ۵