خلوتی با عطار
بخش ۸ - الحكایة و التمثیل
بخش بیست و دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بود شوریده دلی دیوانهٔروی کرده در بن ویرانهٔ
۲
همچو باران زار برخود میگریستسایلی گفتش که این گریه ز چیست
۳
که بمردت گفت دور از تو دلمدل بمرد و سخت تر شد مشکلم
۴
گفت دل چون مردت و چون شد زجایگفت چون اندوه بودش با خدای
صفحهٔ ۱ از ۳