خلوتی با عطار
بخش ۱۱ - الحكایة و التمثیل
بخش بیست و دوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بود آن دیوانه دل برخاستهوز غم بی نانیش جان کاسته
۲
میگریست از غم که یک نانش نبودچون نبودش نان غم جانش نبود
۳
آن یکی گفتش که مگری ای نژندکان خداوندی که این سقف بلند
۴
بی ستونی در هوا بنهاد اوروزی تو هم تواند داد او
صفحهٔ ۱ از ۲