خلوتی با عطار
بخش ۴ - الحكایة و التمثیل
بخش بیست و سوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نازنین میرفت و بس شوریده بودگفتی از سرباز خوابی دیده بود
۲
میگذشت او بر در مجلس گهیاین سخن گفت آن مذکر آنگهی
۳
این گل آدم خدا از سرنوشتچل صباح از دست قدرت میسرشت
۴
بعد از آن گفتا دل مؤمن مدامهست در انگشت حق کرده مقام
صفحهٔ ۱ از ۳