خلوتی با عطار
بخش ۴ - الحكایة و التمثیل
بخش بیست و هشتم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کودکی بود از جمالش بهرهٔمهر و مه در جنب رویش زهرهٔ
۲
از لطافت وز ملاحت وز خوشیوز سراندازی بتیغ سرکشی
۳
آنچه او داشت ای عجب کس آن نداشتگر کسی بیدل نشد زو جان نداشت
۴
عاشقیش افتاد همچون سنگ رستدر کمال عشق چون معشوق جست
صفحهٔ ۱ از ۸