خلوتی با عطار
بخش ۸ - نومیدی بلبل از گل و رفتن او از باغ به بیوفائی گل
نزهت الاحباب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفت بلبل من دگر نایم بباغزانکه دارم دل ز جور او بداغ
۲
بیوفائی پیشه دارد آن صنملاجرم از دور بانگی می‌زنم
۳
گر بدانی سازگاری می‌کندمهر پیوندی و یاری می‌کند
۴
عاشق خود را نمی‌راند ز پیشمی‌شدم نزدیک او با جان خویش
صفحهٔ ۱ از ۷