خلوتی با عطار
بخش ۱۰ - ندامت گل از استعفاء خود و بخشیدن بزاری بلبل
نزهت الاحباب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نرم شد در عشق بلبل خاطرششفقتی بنمود طبع ماهرش
۲
گل بخنده گفت با باد صباای ندیم من چه فرمائی مرا
۳
چون صبا بشنید کردش آفرینگفت چون دیر آمدی ای نازنین
۴
اعتمادی نیست بر دوران حسنزود گردد پاره شادوران حسن
صفحهٔ ۱ از ۴