خلوتی با عطار
بخش ۱۴ - پشیمان شدن بلبل از عمر ضایع و در غفلت گذراندن
نزهت الاحباب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفت بلبل و ای ازین جان باختنخویش را اندر بلا انداختن
۲
ای گل نوخاسته باری بیاتا به بینی حال مسکین مرا
۳
تا به بینی حال این بیچاره راعاشق دل دادهٔ غمخواره را
۴
من نمی‌دانم چه سازم در فراقزانکه می‌سوزم ز تاب اشتیاق
صفحهٔ ۱ از ۵