خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شود شود که شود چشم من مقام تراشود شود که بینم صباح و شام ترا
۲
شود شود که شوم غرق بحر نور شهودبدیده تو به بینم مگر بکام ترا
۳
شود شود که نهم روی مسکنت بر خاک بدرگه تو و خوانم علی الدوام ترا
۴
شود شود که دل و جان و تن کنم تسلیمبرای خویش نباشم شوم تمام ترا
صفحهٔ ۱ از ۲