خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بده ساقی آن جام لبریز رابده بادهٔ عشرت انگیز را
۲
میی ده که جان را برد تا فلکدرد کهنه غربال غم بیز را
۳
چه پرسی زمینا و ساغر کدامبیک دفعه ده آن دو لبریز را
۴
گلویم فراخست ساقی بدهکشم جام و مینا و خم نیز را
صفحهٔ ۱ از ۳