خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وصل با دلدار میباید مرا فصل از اغیار می باید مرا
۲
چون نی ام از اصل خود ببریده اند نالهای زار می باید مرا
۳
من کجا و رسم عقل و دین کجا مست یارم یار می باید مرا
۴
بی وصال او نمیخواهم بهشت دار بعد از جار میباید مرا
صفحهٔ ۱ از ۳