خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که در این خاکدان جان و جهانی مرا چون بروم زین سرا باغ و جنانی مرا
۲
جان مرا جان توئی لعل مرا کان توئی در دل ویران توئی گنج نهانی مرا
۳
آن که به دل می‌دمد روح سخن هر دممتا نزند یک نفس بی دمش آنی مرا
۴
شب همه شب تا به صبح هم‌نفس من توئی روز چو کاری کنم کار و دکانی مرا
صفحهٔ ۱ از ۳