خلوتی با فیض کاشانی
غزل شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اشکهای گرم ما و آههای سرد ما کس نداند کز کجا آید مگر هم درد ما
۲
عاقلان را کی خبر باشد زحال عاشقان کی شناسد درد ما جز آنکه باشد مرد ما
۳
خام بیدردی چه داند اشک گرم و آه سرد دردمند پختهٔ باید شناسد درد ما
۴
شهسوار عرصهٔ عشقیم گردون زیر ران بستهٔ این چار ارکان کی رسد در گرد ما
صفحهٔ ۱ از ۳