خلوتی با سلمان ساوجی
بخش ۶ - بهار
فراق نامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهاران که خندان شدی نسترن چو مینا شدی دشت و مینو چمن
۲
هوا فرش ز نگاری افراختی سمن برگ و بلبل نوا ساختی
۳
چو طفلان نو، دایه روزگار نشاندی گل و سرو را بر کنار
۴
فسان کردی آغاز بلبل به شب دمیدی فسون باد در زیر لب
صفحهٔ ۱ از ۶