خلوتی با رهی معیری
کیان اندوه
غزلها - جلد چهارم
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نی افسردهای هنگام گل روید ز خاک منکه برخیزد از آن نی نالههای دردناک من
۲
مزار من اگر فردوس شادیآفرین باشدبه جای لاله و گل خار غم روید ز خاک من
۳
مخند ای صبح بیهنگام که امشب سازشی داردنوای مرغ شب با خاطر اندوهناک من
۴
نیم چون خاکیان آلودهٔ گرد کدورتهاصفای چشمهٔ مهتاب دارد جان پاک من
صفحهٔ ۱ از ۲