خلوتی با رهی معیری
قطعهٔ ۶ - موی سپید
چند قطعه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رهی به گونه چون لاله برگ غره مباشکه روزگارش چون شنبلید گرداند
۲
گرت به فر جوانی امیدواری‌هاستجهان پیر ترا ناامید گرداند
۳
گر از دمیدن موی سپید بر سر خلقزمانه آیت پیری پدید گرداند
۴
دریغ و درد که مویی نماند بر سر منکه روزگار به پیری سپید گرداند
صفحهٔ ۱ از ۱