خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا الوان نعمت زین بساط آسان شود پیداکه آدم، ازبهشت آید برون، تا نان شود پیدا
۲
تمیز لذت دنیا هم آسان نیست ای غافلچو طفلان خون خوری یک عمر، تا دندان شود پیدا
۳
سحر تا شام، باید تک زدن چون آفتاب اینجاکه خشکاری به چشم حرص این انبان شود پیدا
۴
سحاب کشت ما صد ره شکافد چشم گریانشکه گندم، یک تبسم با لب خندان شود پیدا
صفحهٔ ۱ از ۵