خلوتی با بیدل دهلوی
غزل شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه امکان است گرد غیر ازین محفل شود پیداهمان لیلی شود بی‌پرده تا محمل شود پیدا
۲
غناگاه خطاب از احتیاج آگاه می‌گرددکریم آواز دِه! کز شش‌جهت سایل شود پیدا
۳
مجازاندیشی‌ات فهم حقیقت را نمی‌شایدمحال است اینکه حق از عالمِ باطل شود پیدا
۴
نفس را الفت دل هم ز وحشت برنمی‌آردره ما طی نگردد گر همه منزل شود پیدا
صفحهٔ ۱ از ۴