خلوتی با سعدی
حکایت شمارهٔ ۱
باب ششم در ضعف و پیری
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با طایفه دانشمندان در جامع دمشق بحثی همی‌کردم که جوانی در آمد و گفت: در این میان کسی هست که زبان پارسی بداند؟
۲
غالب اشارت به من کردند.
۳
گفتمش: خیر است!
۴
گفت: پیری صد و پنجاه ساله در حالت نزع است و به زبان عجم چیزی همی‌گوید و مفهوم ما نمی‌گردد. گر به کرم رنجه شوی مزد یابی، باشد که وصیتی همی‌کند.
صفحهٔ ۱ از ۵