خلوتی با کسایی
سوگنامه
دیوان اشعار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بادِ صبا درآمد، فردوس گشت صحراآراست بوستان را نیسان به فرشِ دیبا
۲
آمد نسیمِ سُنبُل با مُشک و با قَرَنفُلآورد نامهٔ گُل، بادِ صبا به صَهبا
۳
کُهسار چون زُمُرُّد، نقطه زده ز بُسَّدکز نعتِ او مُشَعْبِد، حیران شده‌ست و شیدا
۴
آبِ کبود بوده، چون آینه زدودهصندل شده‌ست سوده، کرده به می مُطرّا
صفحهٔ ۱ از ۱۳