خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
التفاتی نیست با امید مطلوب مرامرحمت با یاس باشد، خوی محبوب مرا
۲
تا به حال من کند اندیشه های باطلشپیش او در آتش اندازید مکتوب مرا
۳
زان حجاب افتاد و زین عم خانه می ناید بروندشمنی با خویش تا کی جان محبوب مرا
۴
گفت و گو های دل شوریده ام باطل مدانبهره ای از هوشمندی هست مجذوب مرا
صفحهٔ ۱ از ۲