خلوتی با عرفی
غزل شمارهٔ ۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فارغیم ای عاملان حشر ز احسان شماکشت و کار ما نمی گنجد به میزان شما
۲
رندی ام ای میر دیوان، جزا ثابت بودمن صبوحی کرده می آیم به دیوان شما
۳
نیست غم ز آلودگی ای سالکان راه عشقدست کوثر می فشاند گرد ایوان شما
۴
آفتاب ما طلوع از مشرق یثرب نمودفارغیم ای مصریان از ماه کنعان شما
صفحهٔ ۱ از ۳