خلوتی با رضی‌الدین آرتیمانی
غزل شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهر بر روی یار باخته رنگ استماه پس از حسن آن نگار به تنگ است
۲
روز فراقت شدیم دست و گریبانروی فراغت ندیده‌ایم چه رنگ است
۳
دل که فروغی ز نور عشق نداردنیست دگر دل کلیسیای فرنگ است
۴
نام مبر آنکه را مقید نام استعشق چه داند کسی که در غم ننگ است
صفحهٔ ۱ از ۳