خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز ما صد جان وز آن لب یک عبارتز ما صد دل وز آن مه یک اشارت
۲
دلا از چشم خونخوارش حذر کنکه بی‌رحمند ترکان وقت غارت
۳
به خون دل بسازم از غم دوستقناعت کرد باید در تجارت
۴
چو سنگ سختم آتش در درونستتنم را زان نمی سوزد حرارت
صفحهٔ ۱ از ۳