خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دامن وصل تو گر افتد به دستپای به دامن کشم از هرچه هست
۲
عشق توام چشم درایت بدوختمِهرِ توام دست کفایت ببست
۳
شوق رخت پردهٔ عقلم دریدسنگ غمت شیشهٔ صبرم شکست
۴
رنگ رخت آب برونم ببردمشک خطت ریش درونم بخست
صفحهٔ ۱ از ۴