خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای حسن تو چون فتنهٔ چشم تو جهانگیرصد سلسله دل در خم زلف تو به زنجیر
۲
عشق من و رخسار تو این هردو جهانسوزحسن تو و گفتار من این هردو جهانگیر
۳
قدم چو کمان قد تو چون تیر از آنروتند از برِ من میگذری چون ز کمان تیر
۴
هر آیهٔ رحمت که در انجیل و زبورستهست این همه را روی تو، ترسا بچه تفسیر
صفحهٔ ۱ از ۳