خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای زلف تو چون خاطر عشاق مشوشوی صفحهٔ رویت ز خط و خال منقش
۲
موی تو به روی تو عبیریست به مجمرخال تو به چهر تو سپندیست برآتش
۳
روی تو حدیقهٔ گل اما گل بی‌خارلعل تو قنینهٔ مل امّا مل بی‌غش
۴
یک‌سوی کشد عقلم و یک‌سوی د‌گر عشقبا این دو من مسکین دایم به کشاکش
صفحهٔ ۱ از ۲