خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای تیره زلف درهم ای نافهٔ تتاریکار من از تو درهم روز من از تو تاری
۲
گر نیستی تن من تا چند گوژپشتیور نیستی دل من تا چند بیقراری
۳
کردی سیاهکارم تا کی سفیدچشمیکردی سفید چشمم تا کی سیاهکاری
۴
تا رسم روزگارت شد آفتاب‌پوشیرسم منست تا روز هرشب ستاره باری
صفحهٔ ۱ از ۳