خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتا ز دست ببردی دلم به طراریولی دریغ که ننمودیش پرستاری
۲
به دلربایی و شوخی و صیدکردن خلقمسلمیّ و نداری همی وفاداری
۳
به گاه عرض ادب همچنان ادیب ترابه یاد داده همین چابکی و طراری
۴
چنین صنم که تویی گر همی نپوشی روینهان شود ز خجلت بتان فر خاری
صفحهٔ ۱ از ۴