خلوتی با قاآنی
غزل شمارهٔ ۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرم ز لطف بخوانی ورم به قهر برانیتو قهرمانی و قادر بکن هر آنچه توانی
۲
گرم به دیده زنی تیر اگر به سینه ننالمکه گرچه آفت جسمی و لیک راحت جانی
۳
نیم سپند که لختی برآتشت ننشینمهزار سال فزون گر بر آتشم بنشانی
۴
من از جمال تو مستغنیم ز هرکه به عالمبه حکم آنکه تو تنها نکوتر از دو جهانی
صفحهٔ ۱ از ۲